به گزارش سمنگان خبر متن مصاحبه به شرح ذیل است:
1. ضمن معرفی خود بفرمایید علاوه بر ستون تخصصی «انار در گذر زمان»، در چه زمینههای دیگری با سمنگان همکاری داشتهاید؟
— به نام آنکه جان را فکرت آموخت چراغ دل به نور جان برافروخت: بنده غلامرضا دهقان نویسنده ستون انار در گذر زمان هستم که علاوه بر این ستون در رابطه با بعضی از مشکلات جامعه در قالب گزارش و خبر مطالبی را در بعضی از شماره منتشر نموده ام.
2.سابقه آشنایی شما با دنیای جراید و روزنامههای کثیرالانتشار به چه زمانی برمیگردد و در دوران کودکی چگونه به این منابع دسترسی داشتید؟
— سابقه آشنایی با مطبوعات بر می گردد به دوران تحصیلی در مقطع ابتدایی که با تاسیس کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان که با انواع جراید و هفته نامه ها و ماهنامه آشنا شده و علاوه بر این با روزنامه های کثیر الانتشار آن زمان مانندکیهان و اطلاعات که توسط احمد میرزایی و غلامعباس میرزایی توزیع می شد از طروق مختلف دسترسی داشته و مطالعه می کردم.
3.تجربه همکاری شما با رسانههای محلی و نشریات منطقه پس از پیروزی انقلاب اسلامی به چه صورت بوده است؟
— در بعد از پیروزی شکوهمند انقلاب اسلامی که یکی از اقدامات مهم آن بالا بردن سطح سواد رسانه ای بود شاهد گسترش روز افزون رسانه ها خصوصا رسانه های محلی بودیم که یکی پس از دیگری در شهرستانهای رفسنجان و انار هفته نامهای متعددی قدم بر عرصه خبررسانی می گذاشتند که در این زمینه می توان از هفته نامه رفسنجان _ گلبانگ رفسنجان و حرکت ( در انار که در قالب ویژه نام گلبانگ بود) نام برد که بنده با این هفته نامه ها با انتشار مطالبی در رابطه با شهرستان انار همکاری داشتم .
4. از چگونگی شکلگیری این نشریه توسط سرکار خانم قدیری و سابقه همراهی خودتان با این مسیر بفرمایید.
— در 20 سال پیش با تلاش و همت یکی از فرهیختگان این دیار سرکار خانم قدیری در دهه مبارک فجر هفته نامه سمنگان پای بر عرصه حیات گذاشت و در طول این 20 سال علیرغم بسیاری از مشکلات توانست این نهال فرهنگی را به موقعیت امروزی برساند و بنده افتخار دارم در طول این سالها بیش از 300 شماره مطلب در این هفته نامه وزین منشتر نمایم که حدود 284 شماره آن مربوط به ستون انار در گذر زمان می باشد.
5.انگیزه اصلی شما برای تداوم این ستون چه بود و چگونه محتوای 300 شماره را تأمین کردید که دچار تکرار نشود و برای مخاطب تازگی داشته باشد؟
— علاقه ای که به شناخت محیط اطراف و زادگاهم بوده که نتیجتا از اوایل جوانی به هر مرکز فرهنگی که می رفتم دنبال مطالب مرتبط با شهرستان بودم و از کتب تاریخی، نقشه ها، اسناد، عکس ها، مطالب شفاهی خلاصه هر جمله و موضوعی بوده نت برداری می کردم که بعداً در این ستون استفاده می کردم..
6.با توجه به مشغلههای زندگی امروزی و کاهش فرصت مطالعه، چه تمهیداتی اندیشیدید تا مطالب تاریخی بهگونهای ارائه شود که برای عموم مردم با هر سطح از تحصیلات، قابل درک و کاربردی باشد؟
— شرایط امروزی و مشغلههای زندگی شاید برای برخی افراد فرصت مطالعه کتاب را کم کرده باشد. با توجه به این نکته، تلاش کردیم در قالب یک ستون، مطالب تاریخی، اجتماعی و محیطی را متناسب با بنیه علمی مخاطبان طراحی کنیم، بهطوری که همه افراد بتوانند از آن استفاده کنند.
7.به نظر شما چگونه میتوان میان زندگی مدرن امروزی و آیینهای کهن که میراث گرانمایه نیاکان ما هستند، یک اتصال سازنده برقرار کرد تا از فراموشی آنها جلوگیری شود؟
— به قول علما و بزرگان ، تاریخ چراغ راه آیندگان است و ما باید امروز را به گذشته های دور متصل کنیم. بسیاری از آئین ها و سرمایه های فرهنگی گذشته به دلیل گذر زمان به فراموشی سپرده شده. آنها میراث گرانمایه نیاکان ما بودند که می بایست از نقاط مثبت آن امروز استفاده کنیم.
8.اندیشمندان و مسئولان چه نقش کلیدی در تقویت این پیوند فرهنگی ایفا میکنند و هفتهنامه سمنگان چگونه این هدف را در اولویتهای خود قرار داده است؟
— امروزه، جامعه ای متمدن است که ریشه عمیق در تاریخ گذشته داشته باشد که به همین دلیل همه ما خصوصاً اندیشمندان، علما، مسئولان باید هر روز اتصال را به فرهنگ گذشته بیشتر کنند و این امر مهم یکی از اهداف و نیات ما در این هفته نامه می باشد..
9.به عنوان سخن پایانی و کسی که دو دهه همراه و همقدم با این مسیر فرهنگی بودهاید، چه افق و آرزویی را برای آینده هفتهنامه سمنگان متصور هستید؟
— بنده صمیمانه آرزوی پیشرفت روزافزون و سربلندی مستمر را برای این هفتهنامه وزین دارم. امیدوارم این رسانه که حکم یک نهال ریشهدار فرهنگی را دارد، همچنان در مسیر آگاهیبخشی به همشهریان عزیز پایدار بماند و نسلهای آینده نیز از برکات آن بهرهمند شوند.
